Home   |  تماس با ما و ارسال مطالب |  پروژه‌ها  | نرم‌افزارهاي مورد نياز |

home

 

09-04-2009

 

سوره مسد ، مكي 5 آيه

 

 

به نام خداوندِ رحم كنندهِ ( بخشنده ، گذشت كننده ) مهربان ( با شفقت ، با عاطفه )

  1. تباه ( بريده ، شكسته ، هلاك ، نابود ) شد دست ابي لهب ( پدر شراره ، پدر شعله و آتش ، لقب يكي از بزرگان جاهل قبيله قريش ) و تباه شد ( نه تنها دستش بلكه خودش نيز تباه و هلاك شد ) [تبت يدا به معني اينكه دستش كوتاه شد ، محروم شد ، جدا شد ، كنترل و تسلط و قدرتش گرفته شد ، از مال و زندگي جدا شد]

  2. بي نياز ( سود و فايده ، قناعت ، بسنده ، چاره ، پشتيباني و حمايت ، كفايت ) نكرد از او ، مالش ( ثروت و دارايش ) و آنچه [را كه] كسب كرد ( بدست آورد ، فراهم كرد ، به چنگ آورد )

  3. به زودي كشيده و انداخته ميشود ( وارد ميشود )  آتشي داراي شراره‌اي ( شعله‌اي ) را

  4. و زنش حمال ( بار بر ، حمل كننده ، بار كننده ، حمل و نقل كننده ) هيزم [است]

  5. در گردنش ، ريسماني ( طنابي ، قيد و بندي ، چفت و بستي ) از پوست درخت [ليف خرما يا الياف ساير درختان و گياهان ، به طور مثال كتان]